Gisteren ben ik voor de eerste keer sinds lange tijd naar de tekenles geweest. Ja, je leest het goed, tekenles in Rome.
Eén van de residentes aan de Academia is een bedreven artieste en heeft enkele maanden loopbaanonderbreking genomen om zich hier in Rome op haar kunst te kunnen concentreren. Zij volgt regelmatig schilderles en op vrijdag tekenles. En deze lessen zijn open voor al die dat wenst. Nu, je moet je er niet veel van een les bij voorstellen, het is niet zo dat vooraan een leraar instructies geeft, of dat jij een persoonlijk model krijgt, die je enkele uren lang moet proberen in beeld te brengen. Maar toch leer je ongelofelijk veel bij op 2 uur tijd.
Je komt toe, neemt papier en potlood (of aquarelverf, of pastels, of houtskool, wat je maar wil) en plaatst je op een bank in de kamer, die allen gepositioneerd staan tegen de muren. In het midden zit een jonge dame, die bij de aanvang van de les zich uitkleedt en in de meest verschillende en soms ook gekste poses plaatst. Het eerste uur wisselen de poses af tussen 30 seconden, 1 minuut, 2 minuten en op het einde al eens vijf minuten. Zo leer je effectief schetsmatig te werk gaan. Alleen al na dat ene uur zag ik al veel vooruitgang in mijn tekeningen. Dan krijg je een glaasje wijn aangeboden en enkele chiptjes en het komende uur worden maar een drietal poses aangenomen voor 15 tot 20 minuten. Hierna betaal je je les aan de prof, die je dan voor de eerste keer hoort praten, en neem je je tekeningen mee naar huis.
Het klinkt wat onorthodox, maar anderzijds was het een goede leerschool en heb ik alleen al door de afwisseling aan korte en lange poses veel geleerd. En weet je, het is verdraaid voor herhaling vatbaar. 2 uur uiterste concentratie, zó heerlijk! Hier heb ik één van mijn tekeningen gepost, het is wel wat donker uitgevallen op foto maar how, je ziet er wel iets van he.
Ciao a tutti!
Recente reacties