Tivoli, Tivoli, Ti-vo-li! maandag, 16 maart, 2009

Hello there!

De week is weer kalm verlopen, vandaar dat ik pas nu, na het weekend vol spannende avonturen, laat weten hoe het me de voorbije dagen is vergaan. De voorbije weekdagen kon je me meestal aantreffen in de Britisch School of l’Ecole française, alwaar ik een productieve werkweek heb mogen ervaren. ‘s Avonds deed ik de verwerking van de overdag opgedane kennis of ontspande ik me in de mate van het mogelijke.

Enkele highlights: woensdag ben ik iets gaan drinken met Katrien, een mederesident, wiens vriendin een afscheidsfeestje gaf omdat ze naar Japan vertrekt voor 6 weken. Een gezellig Bistrot/libreria’tje nabij Santa Maria Maggiore was the place to be. Best een vreemd concept, maar wel origineel en zeer aangenaam. Aan de muren beneden en op de mezzanine bevonden zich boekenrekken met inkijkexemplaren, daarnaast waren er enkele tafeltjes, zeteltjes en stoelen en kon je kiezen voor een theetje, koffietje, een brunch op zaterdag of een gezellig avondje samenzijn tot middernacht. Heerlijk toch, die gekke Italianen.

Zaterdag heb ik dan Sonia, de archiviste van de Academia Belgica, die voorlopig op de Academia verbleef, helpen verhuizen naar haar nieuwe flat in Rome. Even verduidelijken hier: de beste keuze in Rome voor onderdak is het delen van een flat, waarbij je enkele gemeenschappelijke ruimtes hebt (keuken en badkamer) en voor de rest een van de vier kamers (van 12m²) voor jouw rekening neemt. En dat alles voor een schamele 500€… Maar goed, de verhuis verliep vlotjes en in de namiddag was er nog tijd over om eens door Rome te trekken. Het was net te weinig tijd voor de Centrale Montemartini te bezoeken, maar dat staat zeker deze week op het programma.

En gisteren was het zover, de daguitstap naar Tivoli. Vroeg vertrokken (en dus nog vroeger opgestaan) om nog een ontbijt te nuttigen op het Piazza del Popolo en omstreeks 9u waren we op weg naar metrohalte Ponte Mammolo waar de Cotral interregionale bussen vertrokken. Na een half uur de bus zoeken, een ritje van een 40 min en een wandeling van een goed half uur kwamen we aan op plaats van bestemming: de Villa Hadriana. Een gratis toegangsticketje viel me te beurt – jeuj – al weet ik niet of het door mijn studentenkaart was of door de aanwezigheid van mijn promotor – un proffessore all’archeologia – en het mooie weer lachte ons toe om op ontdekkingstocht te gaan.

De Villa Hadriana dateert uit het begin van de tweede eeuw n.C. omvat een uitgestrekt landgoed, op 31km van Rome, van ongeveer 120 ha, en tal van gebouwen. Je vindt er eigenlijk een reflectie van de vele reizen die Hadrianus tijdens zijn regeerperiode heeft gemaakt, omdat vele gebouwen en constructies kopieën zijn van reeds bestaande gebouwen elders in het Romeinse Rijk. Wanneer je binnenkomt, zie je een Poikilè, een waterbassin, waar vroeger een zuilengalerij rond moet geweest zijn; een gelijkaardig gebouw moet ook in Athene op de agora gestaan hebben. Je vindt er ook een groot gymnasiumcomplex; de grote thermen, die – hoe raad je het? – eens zo groot waren als de kleine thermen; een Canopus met nymphaeum (eveneens een imitatie van een bestaand complex, een Serapeum) wat echt prachtig moet geweest zijn om banketten aan te geven. En het leukste gebouw was een minivilla, gebouwd op een eiland in een aangelegd waterbassin, waar de keizer zich al eens terugtrok, de hangbruggen ophaalde en een duik in het water waagde. Gekke jongens, die Romeinen, maar dit was er één met smaak. Na een rustige dag verkennen, verpozen en verbranden, zijn we omstreeks 4u richting bushalte vertrokken om omstreeks half 6 aan het Colosseum in Rome te staan. Een avondmaaltijd Da Antonino al Fori vervolmaakte de avond, dankzij de heerlijke bruschette en penne all’arrabbiata die men mij daar voorschotelde (noem mij hopeloos. ).

Een besluitende zin: antiek Tibur is zeker het bezoekje waard als je geïnteresseerd bent in de Oudheid en je effe wil onderdompelen in de sfeer van één van de grootste complexen uit de Oudheid, maar ook als je een ontspannende thema-namiddag wil. Een mooi park met tot-een-picknick-uitnodigende-en-ontspan-uzelve-temidden-van-het-groen-allures is sowieso een bezoekje waard.

La prossima!