Arrivato a Roma!
En ik moet zeggen dat het me bevalt! 
Maar eigenlijk had ik dat ook wel verwacht. Ik was amper zenuwachtig de week voor mijn vetrek, alleen de nacht voordien sloegen de zenuwen even toe door me uit mijn slaap te halen en aan ieder mogelijk item te doen denken dat ik mogelijks zou kunnen vergeten. Maar achteraf bekeken valt dat nog best mee.
Het afscheid van de mama thuis en van de papa op Zaventem waren even moeilijke momenten, omdat die me deden beseffen dat ik er nu alleen voor zou staan. Maar het was vooral spanning die ik gewaar werd, spanning voor een nieuw avontuur, en misschien ook wel om het vliegtuig alleen te moeten nemen. Maar al bij al viel dat nog best mee, die vlucht. Ik had een heel klein beetje turbulentie, maar het uitzicht door mijn raampje op een mooie blauwe hemel boven de wolken en het opkomen van de zon verdreven direct ieder sprankje negatief gevoel.
Mijn kamertje
De taxirit van Fiumicino naar mijn verblijfplaats was heel wat meer angstaanjagend! Echt ik raad u aan, als je ooit met een gemotoriseerd voertuig naar Rome komt, … dat, tja, niet te doen. Van ritsen hebben ze nooit gehoord en van voorsorteren nog minder… Er mogen dan wel drie rijstroken zijn, ze rijden alsof er wel zeven zijn aangebracht… En wat je in de file daarbijj dan nog ziet: in slaap vallende chauffeurs (neen, echt, met hun hoofd op het stuur!), foeterende nonnekens achter het stuur, een verliefd, elkaar opvrijend koppel (bij de eerste oogopslag zat de vrouw aan het oor van de man knabbelen, de tweede keer zat hij – de chauffeur btw – onder haar kleren, de derde keer waren ze hartstochtelijk aan het kussen, de vierde keer zat ze half op zijn schoot 
)… Nu ja, na een bewogen taxirit en 52€ armer kwamen we aan op de Academia.
Op de Academia kreeg ik een kamer toegewezen met de nodige inlichtingen van Rocco, de concierge, die met handen en voeten en vooral in het Italiaans me probeerde Dits te makenwat ik allemaal moest doen. Ik zweer je, ik zet dagelijks een uur Italiaans studeren op het programma, of ik moet hier drie maand met een verdwaasde en onbegrijpende blik gesprekken beantwoorden.
Na mijn koffer te hebben uitgepakt ben ik Rome gaan verkennen en dit geheel en al te voet. Via Piazza del Popolo ben ik de volledige Via del Corso afgewandeld naar de “Harmonica” om van daaruit naar de Trevifontein te gaan, alwaar ik heerlijke Italiaanse gelato heb gegeten (ijsjes!). Tussen de buien door ben ik een supermarktje binnengesprongen, waar ik mijn boodschappen heb gedaan. Ondertussen weet ik al een supermarkt dichterbij de Academia, want wat ik niet meer ga doen, is half Rome doorkruisen met enkele gevulde, zware zakken booschappen. Ik kan u zeggen, mijn portie sport heb ik wel gehad zu.
Vandaag staat bibliografisch opzoekwerk op het programma, dus veel van Rome zal ik vandaag niet zien. Hoewel… Misschien straks als pauze…
Het is te verleidelijk om eens de omgeving te gaan verkennen. Zo, tot hier de update. Het zal niet dagelijks zijn, laat staan telkens zo’n uitgebreide verslagen, maar ik doe mijn best om jullie op de hoogte te houden.
A presto!
Annelies
Recente reacties